پست پیشرفته

آ نامی .. نوشت:

گزارش خانم خسروجردی که نابینای دیگری بود نیز بسیار جالب بود او یک سگ راهنما داشت که روی سگ با یک پلاک که روش نوشته بود :
لطفا مزاحم نشوید ، من سگ راهنما هستم . این سگ به نام برووس بسیار موهبت بزرگی برای خانم خسروجردی به حساب میومد.
او عضو گروهی بین لامللی بود که از ملیت های مختلف گرد هم آمده بودند که اثبات کنند با اینکه نابینا هستن می توانند افراد مفیدی برای جامعه باشند و حتی ورک شاپ هایی توی این زمینه داشتن.
از جامعه انتظار داشتن تا جامعه باور کند که آن ها می توانند بقیه را دوست داشته باشند یا توسط بقیه دوست داشته بشوند. او معتقد بود که یک نابینا قادر به دیدن طریقه درست غذا خوردن نیست و این اطرافیان هستند که باید به آن ها آموزش بدهند.