فریبا عمرانی نوشت:راهكارهاي مداخلهاي در اين مبحث مهارتهاي مشاورهاي متنوّعي كه معلّمان براي مقابله با مشكلات و نگرانيهاي دانشآموزان ميتوانند بهكارگيرند، معرّفي ميگردد. در آغاز راهكارهاي مبتني بر گوش كردن مطرح ميشود. تأكيد اين مهارتها بر تعامل بين معلّمان و دانشآموزان است كه در شرايطي مانند راهروي مدرسه، زمين ورزش، قبل از كلاس و موقع ناهار ميتواند صورت گيرد. در بخش دوم راهكارهاي مشاورهاي كه معلّمان در موقعيّتهاي رسمي مانند اتاق مشاوره و در شرايط رويارو با دانشآموزان ميتوانند به كار گيرند معرّفي شده است. مشاورهي سريع و كوتاهبه رويداد زير توجّه كنيد تا مشاورهي سريع و كوتاه را بشناسيد : معلّم كلاس چهارم به راهروي مدرسه برگشت تامريم را پيدا كند. او در گوشهي راهرو ايستاده بود. معلّم پرسيد: «اينجا چهكار ميكردي؟» مريم پاسخ داد: «هيچ كار خانم» ـ «به نظر ناراحت ميرسي اتّفاقي افتاده؟» ـ «نه خانم» ـ «ولي انگار كه ميخواهي گريه كني؟» ـ «خانم من نميخواهم به حياط بروم.» ـ «ببين مريم مشخّص است كه حالت خوب نيست. ميتواني بيرون بنشيني و زنگ تفريح پيش من بيايي تا با هم صحبت كنيم.» اين گفتوگو كمتر ازيك دقيقه طول كشيد و جملاتي كه معلّم استفاده كرد ميتواند جزو مهارتهاي مشاورهاي محسوب شود. مهارتهاي مشاورهاي از جنبههاي مهمّ هر ارتباط مؤثّر قلمداد ميشود. اين مهارتها در تعاملهاي روزمره با دانشآموزان و ساير معلّمان و همكاران به كارميرود. همچنين اين مهارتها مي تواند در امور انضباطي مورد استفاده قرار گيرد و علاوه بر معلّمان، ديگر كاركنان مدرسه از مدير و معاون و مربّي و ساير افراد گرفته تا خود دانشآموزان از مهارتهاي گفته شده بهره ببرند. دانشآموزان مدرسه در شرايط عادي كمتر به دنبال معلّمان، مشاوران و يا دريافت خدمات حمايتي ميروند و لذا استفاده از فنون و مهارتهاي گوش كردن ميتواند زمينهساز برقراري ارتباط و بيان مسايل و مشكلات آنان شود. آسپي وروباك (1977) اظهار نمودند كه آموزش معلّمان در زمينهي مهارتهاي مشاورهاي باعث افزايش اثربخشي نقشهاي معلّمان از قبيل ارايهي اطّلاعات، برقراري نظم و ... ميشود و درموقعيّتهاي غيرمشاورهاي از قبيل تعاملهاي روزمره در كلاس درس مفيد واقع ميگردد.😊سورسافزودن عکسثبت نظربازگشت به تاپیک