پست پیشرفته

فریبا عمرانی نوشت:


نكات مورد نياز براي گوش كردن فعّال
نكات كليدي معيّني براي گوش كردن فعّال لازم است. بر طبق نظر گوردون (1970) كساني كه گوش مي‌دهند بايد :
• واقعاً تمايل به شنيدن آن‌چه فرد ديگر را مجبور به گفتن مي‌كند، داشته باشند.
• به طور صادقانه مايل به كمك كردن به فرد ديگري در زمينه‌ي مشكلاتش باشند.
• قادر به احترام قايل شدن براي عقايد، احساسات يا ارزش‌هاي فرد ديگر باشند حتّي اگر آن‌ها با عقايد و احساسات او در تعارض باشند.
• دريابند كه احساسات زودگذر هستند و هنگامي كه كودكان يا بزرگسالان از احساسات شديد خود مانند خشم يا غمگيني صحبت مي‌كنند احساس ترس نكنند.
• به توانايي افراد در غلبه بر مشكلات خود اعتماد داشته باشند.
• به تكنيك گوش كردن در تسهيل فرآيند ياري رساندن اعتقادداشته باشند.
• از سه ويژگي مهم كه به نظر مي‌رسد در تمام روابط ياورانه ضروري است برخوردار باشند: صداقت، احترام و همدلي (راجرز 1980).

موانع ارتباطي علاوه بر موارد ذكر شده در بالا، كساني كه مي‌خواهند فعّالانه به صحبت دانش‌آموزان گوش دهند بايد با موانع ارتباطي آشنا بوده و سعي در اجتناب از آن‌ها داشته باشند. (گوردون 1970؛ بولتن 1979) اين‌ها از جمله راه‌هاي تعامل با كودكان و بزرگسالان است كه ما براي مواجهه با وقايع روزمره‌ي زندگي آموخته‌ايم. بنابراين ما بايد با آگاهي از اين موانع ارتباطي سعي كنيم كه از دخالت آن‌ها هنگام گوش كردن فعّال پرهيز نماييم.


نمونه‌هاي اين موانع از اين قرار است :
• اطمينان‌بخشي زياد : نگران نباش، مطمئن هستم كه همه چيز به‌خوبي حل مي‌شود.
• انكار احساسات : شاد باش و جنبه‌هاي مثبت زندگي را ببين.
• شناخت غلط احساسات : من دقيقاً مي‌دانم كه چه احساسي داري.
• انحراف موضوع : بيا روي اين مشكلات تمركز نكنيم. با من در مورد چيز ديگري صحبت كن.
• پند دادن : من مي‌دانم كه چه كار بايد انجام دهي ...
• بحث منطقي : بلي، امّا ...
• سؤال نامتناسب : امّا چرا آن كار را انجام دادي؟
• انتقاد : نبايستي آن كار را انجام مي‌دادي.
• با كنايه صحبت كردن : تو پريشان هستي.
• تشخيص : مي‌دانم مشكلت چيست.
• نتيجه‌ي اخلاقي : درست‌ترين كار براي شما اين است كه ....
• دستور دادن : آن‌چه بايد انجام دهي اين است ....
• تهديد كردن : اگر آن كار را انجام ندهي ... بعد ...