پست پیشرفته

مریم خمیری نوشت:

ساراف : درسته، خوب ما سالهای بیشتری تو این مدرسه بودیم واقعا مدرسه تمام تلاشش رو میکرد کم بالا پایین نداشتیم. این کارشون خیلی به‌جا بود. مخصوصاً که وقتی بچه‌ها حضوری بودن، معلم‌ها خیلی خوب برخورد می‌کردن. هیچی اضافه نمی‌گفتن که بچه‌ها نگران بشن، فقط درس و بازی و فعالیت‌های شاد. دختر من که حساسه به این چیزها، می‌گفت "معلم‌مون خیلی آرومه، هیچی نمی‌گه که بترسم." حتی یه جلسه آنلاین برای ما مامان‌ها گذاشتن، یاد دادن چطور با بچه‌ها حرف بزنیم، احساسشون رو بپذیریم، روتین خواب و غذا رو نگه داریم. واقعاً کمک کرد، حداقل تو خونه آروم‌تر شدیم.

 
دقیقاً، منم تو اون جلسه شرکت کردم. گفتن چطور وقتی بچه می‌ترسه، بغلش کنیم و بگیم "من پیشتم"، یا نقاشی بکشه احساسش رو. برای نازنین کوچولو خیلی جواب داد، دیگه کمتر کابوس می‌بینه. مدرسه مروا واقعاً فرق داره، خانم مکی و معلم‌هاشون انگار همیشه یک قدم جلوترن. امیدوارم این روزها زودتر بگذره، ولی حداقل بچه‌هامون جای خوبی هستن.