عرفان سهيلي نوشت: همیشه در پرورش کودک، سوالهای زیادی ذهن والدین را به خود مشغول میکند؛ آیا کودکم میتواند موفق شود؟ آیا از زندگی لذت میبرد؟ آیا دوست پیدا خواهدکرد؟ و با شروع تحصیل سوالهای بیشتری ذهن آنها را مشغول میکند؛ نسبت به همسنهایش بهتر است؟ استعداد بیشتری دارد؟ دیکشنری وبستر، کلمه «استعداد» را اینگونه ترجمه میکند: داشتن یک توانایی ذاتی و آشکار شدن آن. کودکان بااستعداد، با داشتن تواناییهای فوقالعاده، قادرند کارهایی بیشتر از آنچه در سن آنها انتظار میرود، انجام دهند. «تواناییهای بالقوه» یعنی تواناییهای فکری، تحصیلی، رهبریکردن در گروه و توانایی در جنبههای هنری و خلاقانه. بچههای بااستعداد تمرکز بیشتری در انجام کارهایشان دارند و البته حافظهشان هم برای به خاطر سپردن مطالب بهتر است درنتیجه در درسهای اصطلاحا حفظی، موفقترند. اما برخی دانشمندان و محققان معتقدند هیچ کودکی بهطور ذاتی با استعداد نیست اما در برخی کودکان ویژگیهایی وجود دارد که با حضور در محیطهای اجتماعی متفاوت، ارتقا مییابد اما دست یافتن به چنین الگوهایی هم در کودکان متفاوت است. برخی افراد در بعضی زمینهها با استعداد و در برخی زمینهها ضعیف هستند. یک ریاضیدان ممکن است خواننده خوبی نباشد همانطور که یک هنرمند با استعداد ممکن است در ریاضی ضعیف باشد. ویژگیهای رایج کودکان با استعداد یکی از راههایی که والدین میتوانند استعداد کودکشان را در زمینه خاصی پیدا کنند، بررسی صحبتهای روزمره، فعالیتها و عکسالعملهای آنهاست. ویژگیهای بچههای 4 تا 6 سال که زمینههای رشد استعدادشان بیشتر است: 1- در رابطه با هر چیزی کنجکاو هستند. 2- سوالهای متفکرانهای میپرسند. 3- خودشان را به راحتی ابراز میکنند. 4- دامنه لغات وسیعی دارند و از آنها در صحبتهایشان استفاده میکنند. 5- مسالهها را خوب حل میکنند. 6- حافظه خوبی دارند. 7- به موسیقی علاقه خاصی دارند. 8- از آموختههای قبلیشان استفاده میکنند. 9- سریع یاد میگیرند. 10- قادرند وسایل را به ترتیب بچینند. 11- مستقل کار میکنند. 12- شوخطبع هستند. 13- کارهای سخت را با پیگیری بیشتری انجام میدهند. 14- داستان میسازند و آنها را تعریف میکنند. 15- به خواندن علاقه دارند. 16- مشاهدهگران خوبی هستند. یک کودک با استعداد ممکناست تمام یا چند خصیصه از این خصوصیات را داشتهباشد، اما متخصصان و والدین باید با مشاهده رفتارهای کودکشان به این خصوصیتها پی ببرند. برای این کار آزمایش کودک در موقعیتهای متفاوت اهمیت زیادی دارد. در زیر چند نمونه از نتایج انجام ندادن تستها را بررسی میکنیم. خیلی از شاگردان با استعداد به نظر مشکلساز میرسند و مسوولان را به خاطر زیر پا گذاشتن قوانین به دردسر میاندازند. رفتار کودک با استعداد معمولا با رفتار کودکان دچار بیشفعالی اشتباه گرفته میشود. با انجام چند تست، تفاوت کودک با استعداد و بازیگوش را مشخص کنید. برخلاف تصور عام که فکر میکنند اگر کودکشان با استعداد است یعنی میتواند از همسنهایش بالاتر باشد، بچههای با استعداد تمایل زیادی به بودن در گروههایی با سطح خودشان دارند. آزمایش هوش کودکان آزمایش برای اینکه مشخص شود کودکی با استعداد است، به تخصص خاصی نیاز دارد. توصیه میشود در این زمینه از یک روانشناس کودک کمک بگیرید. در آزمون?های بهره هوشی، دو آزمون معروفتر از بقیه هستند: استنفورد بینه و مقیاس هوش وکسلر. اگر نمره کودکتان در هر کدام از این تستها بیشتر از 120 باشد، یعنی کودک هوش بالایی دارد و اگر این نمره از 160 بالاتر باشد، نشانه استعداد اوست، اما این تستها محدودیتهای خاص خود را دارند؛ در آنها هوش خام ارزیابی میشود ولی دانشمندان ارتباط بین هوش بالا و کودک با استعداد را هنوز تشخیص ندادهاند. خیلی از کودکان خلاق و با استعداد لزوما بهره هوشی بالایی ندارند زیرا خیلی از استعدادها در این تستها ارزیابی نمیشوند. بهترین راه ارزیابی این است که به فعالیتهای کودکتان به صورت کلی نگاه کنید؛ مثلا هوش عاطفی، استعداد در موسیقی، ورزش، کارهای دستی و زبان را در آنها بررسی کنید. در هر کدام از این موارد کودک با استعداد متفاوتی برخورد میکند. انجمن کودکان با استعداد میگوید: «مطالعهها نشان میدهد به غیر از معیارهای گفته شده، منابع و افراد هم در این زمینه موثر هستند. منظور از افراد، کسانی است که از کودک مراقبت میکنند یا در پرورش او دخیل هستند مثل خانواده، معلم و حتی همشاگردیهایش». 😊سورسافزودن عکسثبت نظربازگشت به تاپیک