عرفان سهيلي نوشت:« میوه بی توقعی » در مقابل یک توده ی خاکی بکر بنشینید و آن را عمیقاً نگاه و شناسایی کنید، سپس آن را با انرژی دستان خود توسط بیل یا بیلچه ای زیر و رو کنید و بگذارید بخش های نهانِ آن نور و هوا بخورد. چندی صبر کنید تا این به هم ریختگیِ سازنده، مرور ایام را لمس کند. سپس خاک را دوباره لمس کنید و بذر یا نهالی را که از پیش آماده کرده اید در زهدانِ خاک بنشانید. از این پس آن را به دو صورت، آبیاری و تغذیه کنید؛ آب را از منبعی بردارید و به خاک آبستن بدهید تا بتواند غذا را از مویرگ‌هایش به این جنینِ نورس برساند. بخش دیگر و نهان آبیاری از طریق دلدادگی به آن است که این فقط در لحظه انجام می شود. آبیاری و توجه و ارتباط را ادامه دهید تا این نطفه ی نشانده شده، نوزادی، نوپایی و کودکیِ خود را طی کند. وقتی به بلوغ رسید، دیگر وابستگی و توجه مستمر خود را به آن تغییر دهید و آن را به کسانی که می شناسید و نمی شناسید تقدیم کنید. در اینجا مأموریت شما به پایان رسیده است. با خاکی دیگر و بذری نو این تجربه ی گران را انجام دهید. میوه ی بی توقعی یگانه دستاورد این باغبانیِ عاشقانه است.😊سورسافزودن عکسثبت نظربازگشت به تاپیک
