پست پیشرفته

مهدی د نوشت:

fara fasi :  ممنون آقای حقی پور گاهی پیش خودم می گویم یعنی این همه استرس مسیر و هزینه بالای تحصیل دردبستان و قرارگرفتن پسرم در کنار بچه هایی که اکثریت اوضاع مالی خوبی دارند و از نظر امکانات یکی از دیگری بهره مند ترند برای رشد شخصیت اجتماعی اش و رسیدن به درک درستی از زندگی و شناخت انچه حقیقت زندگیست به او کمکی خواهد کرد؟

یادمه بچه بودم پدرم هرچند وقتی دست مارو می گرفت میبرد جاهای خیلی فقیر نشین. می رفتیم تو محله ها قدم میزدیم. دم غروبا کسایی رو نشونم میداد که بین آشغالا دنبال چیز به درد بخور میگشتن. گاهی اون آدما هم سن و سال خودم بودن 10 ، 11 ساله مثلا.
حرفی نمیزد ، شعار نمی داد فقط یک جمله بهمون می گفت که : قدر موقعیتتونو بدونید . بدونید دست بالای دست بسیاره . نه مغرور داشته هات بشو که خیلیا بیشتر از تو دارن و هم یادت باشه که کسایی هستند که از تو کمتر دارن. پس نه نا امید باش نه مغرور.
خدا رحمتشون کنه کاش هنوز بود