نارین گل نوشت:
واکنش والدین در برابر تقلید کودک از همسالان خود
تقلید کودک از همسالان در دوره ای اتفاق می افتد که کودکان نیاز دارند جز گروهی خاص باشند و نیاز های خودشان را برطرف کنند.
هنگامی که کودکان شکایت می کنند و می‌گویند: چرا من نمی‌توانم این کار را انجام دهم؟ والدین بسیار عصبانی و ناراحت می‌شوند: یعنی ما والدین بدی هستیم؟ اگر فکر می کنی والدینِ علی با او بهتر رفتار می کنند، چطور است بروی با آن‌ها زندگی کنی، چرا این قدر خودت را سرزنش می‌کنی؟ تو خودت را دست‌کم می‌گیری.
کودکان در این موقعیت، دوست دارند همان کاری را تقلید کنند که دوستانشان آن را انجام می‌دهند. ممکن است تقلید کودک از همسالان کارهایی از قبیل شب بیداری، آرایش کردن، دیدن فیلم های ترسناک و یا رفتن به یک مهمانی نامناسب باشد.
راه حل هایی برای تقلید کودک از همسالان خود چیست؟
یکی از راه حل ها برای ترک تقلید کودک از همسالان این است که از به کار بردن جمله های منفی و تند خودداری کنید، حتی اگر فکر می کنید که حرف های فرزندتان بی رحمانه است. وقتی او می گوید: تو هیچ وقت اجازه نمی دهی کاری انجام دهم، به او بفهمانید که چرا اجازه نمی دهید این کار (موردنظر فرزندتان) را انجام دهد.
اگر با یکدیگر به توافق نرسیدید و ادامۀ صحبت فایده ای نداشت، به او صریح و روشن بگویید که دیگر نمی توانید بیشتر از این توضیح دهید: هر خانواده‌ای شرایط ویژه‌ای دارد، ما هم مقررات خانوادگی خاصی داریم.
می توانید سرگرمی‌ها و فعالیت‌های بهتری را به‌جای درخواست فرزندتان به او پیشنهاد کنید: به عسل تلفن کن و بگو اگر می‌تواند به اینجا بیاید. آیا می‌توانی یکی از دوستانت را راضی کنی تا همراهت به استخر بیاید؟ بیا از این مغازه یک فیلم خوب بخریم.
همچنین می‌توانید هرازگاهی قانونی که در خانه وضع کرده‌اید را بررسی کنید و هر چه او بزرگ‌تر می‌شود، آزادی عمل بیشتری به او بدهید.
وقتی که سختگیری خود را کم می‌کنید، همچنان مصمم باشید او را در کارهایش راهنمایی کنید: از کنار دوستانت دور نشو، حتماً با من تماس بگیر، و به او گوشزد کنید و در مورد کارهای خطرناک و نامناسب تذکرات لازم را به او بدهید.
در مدت‌زمانی که فرزندتان در دوران قبل و آغاز نوجوانی به سر می‌برد، به ایجاد قوانین و مقررات، راهنمایی و مراقبت خاصی نیازمند است.
