مشک آبادی (مدیریت مدرسه کلوب) نوشت:
* حتی آنوقت که یک بچه بودم ، تو یک سیستم رادار درونی داشتی که می گفت من چه می خواهم و چه چیزی موجب خوشبختی من میشود.
** تو همیشه در نمایش های مدرسه بلندتراز همه برای من دست می زدی و مرا تشویق می کردی.
*** تو به من آموختی که توقع زیادی از کسانی که مرا دوست دارند نداشته باشم.
**** وقتی که کارنامه ام را به خانه می آوردم، صورتت غرق غرور میشد، نمرات چندن مهم نبود، این کار باعث می شد که به خودم افتخار کنم و تصمیم بگیرم که بیشترین تلاشم را بکنم .
