۳٫۹m
۱۵٫۹mبطور کلی می‌توان گفت جامعه نیازمند انسانهای رشد یافته‌ای است که ویژگیهای زیر در آنها باشد:
* مستقل باشند:یعنی می‌توانند مسئله خود را در زندگی بشناسند.درباره راه‌حل آن بیندیشند و با بهره‌گیری از نظرات اشخاص خیرخواه مناسبترین راه را برگزینند.
* به روابط اجتماعی علاقمند باشند:یعنی خواهان عضویت در گروههای مختلف باشند.
* در برقراری روابط اجتماعی مهارت داشته باشند: قادر باشند هنجارها و استانداردهای گروهی را بکار گیرند و پایگاه اجتماعی بدست آوردند.
* از پذیرش مسئولیت لذت ببرند،و سعی کنند آنچه را که پذیرفته است به خوبی انجام دهند.
* از افراط و تفریط بپرهیزند.
* روحیه تعاون و همکاری داشته باشند:و علاقه‌مندان در انجام امور مختلف اجتماعی نقش خود را ایفا کنند.
* روحیهء ایثار و از خودگذشتگی داشته باشند:یعنی از منافع و خواست خود بگذرند تا دیگران به وضع مطلوبتری دست پیدا کنند.
* به مشورت کردن علاقه‌مند باشند:تکروی نکنند و استبداد رای نداشته باشند و در انجام امور نظر دیگران را نیز جویا شوند.
* نسبت به سلامت جامعه علاقه‌مند باشند و در مقابل ضد ارزشها حساسیت نشان دهند. در مقابل رفتار یا عاملی که سلامت اجتماعی را به خطر می‌اندازد موضع‌گیری منطقی داشته باشند.
* آینده‌نگری: انسان رشد یافته درک می‌کند که تعلیمات امروزش بر زندگی فرداها و سالهایآینده‌اش تأثیر می‌گذارد. او می‌داند برداشت «امروز را عشق است»معمولا فرداهایی تلخ به دنبال دارد.
اگر محیط تربیتی سالم نباشد در رشد اجتماعی فرد سه نوع اختلال بوجود می‌آید:
رفتار غیر اجتماعی:یعنی فرد برای ارتباط با دیگران،اعم از بازی کردن،صحبت کردن غیره،رغبت نشان نمی‌دهد.«ترجیح می‌دهند، تنها،سرد،درونگرا و کناره‌گیر باشند.»
رفتار ضد اجتماعی:فرد حالت تهاجمی دارد و سعی می‌کند کارشکنی کند به فرد یا گروه صدمه‌ای بزند.
رفتار در حد افراط اجتماعی:فرد در حد افراطی اجتماعی است،برونگرا و در جستجوی افراد است و نمی‌تواند خود را تنها ببیند،ممکن است برای جلب توجه خودنمایی کند و ممکن است سعی در قدرتمند نشان دادن خود(برای کنترل و سلطه بر دیگران)یا دوست داشتن (برای مهرورزی)خود نماید.
نویسنده: حسن ملکی
